45 - كسانى كه پيش از آنها بودند ( نيز آيات الهى را ) تكذيب كردند در حالى كه اينها به يك دهم ( از قدرت و نيروى آنان ) نمىرسند ، ( آرى ) آنها رسولان مرا تكذيب كردند و ببين مجازات من ( نسبت به آنها ) چگونه بود ؟ ! تفسير : با كدام منطق آيات ما را انكار مىكنند ؟ آيات گذشته از وضع مشركان و افراد بىايمان در قيامت سخن مىگفت ، آيات مورد بحث بار ديگر به وضع آنها در اين دنيا پرداخته عكس العمل آنان را در برابر شنيدن قرآن بازگو مىكند ، تا روشن شود آن سرنوشت شوم در قيامت معلول اين موضعگيرى غلط در مقابل آيات الهى در دنياست . نخست مىگويد : « هنگامى كه آيات روشنگر ما بر آنها خوانده مىشود مىگويند اين مرد فقط مىخواهد شما را از آنچه نياكانتان پرستش مىكردند باز دارد » ( * ( وَإِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالُوا ما هذا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كانَ يَعْبُدُ آباؤُكُمْ ) * ) . اين نخستين عكس العمل آنها در برابر اين « آيات بينات » است كه به منظور تحريك حس عصبيت در اين قوم متعصب مطرح مىكردند . مخصوصا تعبير به « آبائكم » ( پدران شما ) به جاى « آبائنا » ( پدران ما ) بيشتر براى همين منظور است كه به آن قوم متعصب حالى كنند ميراث نياكان شما در خطر است ، بپاخيزيد و دست اين مرد را از آن كوتاه كنيد ! تعبير * ( ما هذا إِلَّا رَجُلٌ ) * . . . از دو نظر براى تحقير پيامبر بوده است ، يكى كلمه هذا ( اين ) و ديگرى رجل ( مردى ) به صورت نكره ، در حالى كه همه آنها پيامبر ص را به خوبى و با سوابق روشن مىشناختند . اين نكته نيز قابل توجه است كه قرآن ، « آيات » را توصيف به « بينات » مىكند ، يعنى دلائل حقانيتش همراه خود آن است ، و آنجا كه عيان است نياز